إلى صديق.. ولكنني يا صديقي لم أعد أشعر بعمق صداقتنا كالسابق تغيرت كثيراً، Bir arkadaşıma.. Ama dostum, artık arkadaşlığımızın derinliğini eskisi gibi hissetmiyorum, çok değişti. أشعر بأنك شخص مختلف، لم أعد قادراً على التحدث دون تفكير كالسابق .. الحديث دون أن أتمعن في الكلام الذي سيخرج من قلبي .. Farklı bir insan olduğunu hissediyorum،artık eskisi gibi düşünmeden konuşamıyorum... Yüreğimden çıkacak sözleri iyice düşünmeden konuşamıyorum الحديث بسرعة دون أن أتباطأ. أصبح واجباً على إخفاء بعض التفاصيل عن كل موضوع أتحدث عنه، رغم أنَّك المخلوق الوحيد الذي برفقته أستطيع أن أكون على سجيتي. Yavaşlamadan hızlı konuşamıyorum. Yanında kendim doğam olabildiğim tek varlık sen olsan da, konuştuğum her konu hakkında bazı ayrıntıları gizlemek zorunda kaldım. ولكنك تغيرت، وذلك كان سبباً كافياً لأن يتراكم الحزن في صدري، وأصبح شخصاً يتضايق من كل الأشياء، حتى وإن بدت تافهة Ama sen değiştin ve bu da üzüntünün göğsümde birikmesine yetti ve önemsiz görünse de her şeyden bıkan bir insan oldum.