Ölülerin gözlerinden başlar acı, demlediği gözlerden. يبدأ الألم من عيون الموتى، من العيون التي تتخمر. Ölülerin burunlarından eksik olmaz acı, içine çekerken insanın elbiselerine bulaşır, oraya sızar. Ölülerin saçlarından kaynar acı, her dokunuşta tutuşur ve bedenin yanındadır الألم لا ينقص أبداً أنوف الموتى، عندما يستنشقون، يتلطخ بثياب الناس ويتسرب إليها. الألم يغلي من شعر الميت، ويشتعل مع كل لمسة وهو بجوار الجسد. Ölülerin ellerinden yayılır acı, kavradığı an hissedilir tüm vücutta. يشع الألم من يدي الميت، ويشعر به في جميع أنحاء الجسد لحظة الإمساك به. Ölülerin ayaklarından titrer acı, yere bastığı anda yüreği sarsar. الألم يرتعش من أقدام الميت، ويهز القلب لحظة وطئه على الأرض. Ölülerin kalplerinden döker acı, kan oldu mu akar durmaksızın. الألم يتدفق من قلوب الموتى، هل حدث دم ؟فإنه يسيل دون توقف. Ölülerin ruhlarından doğar acı, varlığı hissedildikçe büyür ve sararır tüm varlığı. Ölülerin acısı sonsuzdur ve yaşayanların başını eğer durmaksızın." ينشأ الألم من أرواح الموتى، وكلما شعرنا بوجوده ينمو وجوده بأكمله ويتحول إلى اللون الأصفر. ألام الموتى لا تنتهي، ورؤوس الأحياء تنحني بلا انقطاع